uproszczona księgowość

Obowiązki księgowe w jednoosobowej działalności gospodarczej

Jednoosobowa działalność gospodarcza stanowi najprostszą formę prowadzenia biznesu. Jest to również forma, która może prowadzić stosunkowo prostą ewidencję księgową. Z tego powodu wielu właścicieli JDG postanawia samodzielnie wywiązywać się ze wszystkich ciążących na nich obowiązkach księgowych.
Podmiot, który będzie odpowiedzialny za prowadzenie księgowości w jednostce należy wskazać już na wniosku CEiDG o wpis. Przedsiębiorca, który postanowi samodzielnie prowadzić ewidencję powinien przede wszystkim zapoznać się z zasadami KPiR, ponieważ to na jej podstawie najczęściej wylicza się zaliczkę na podatek dochodowy. Następnie, w trakcie prowadzenia aktywnej działalności powinien ewidencjonować w niej każde zdarzenie gospodarcze, a pod koniec miesiąca sporządzić wydruk zapisów dokonanych w danym miesiącu. Kolejną kwestią, którą należy mieć na uwadze jest zweryfikowanie obowiązku zgłoszenia do VAT, a jeśli będzie konieczność zarejestrowanie firmy jako płatnika tego podatku.

Innymi, comiesięcznymi obowiązkami, z których trzeba się wywiązać są:

– obliczanie i odprowadzanie zaliczek na podatek dochodowy,
– sporządzanie i składanie deklaracji VAT,
– opłacanie składek ZUS,
– drukowanie i archiwizowanie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Rozliczanie na zasadach ogólnych – skala podatkowa

System podatkowy, nazywany skalą podatkową stanowi jedną z trzech form prowadzenia uproszczonej księgowości. Inaczej jest ona nazywana opodatkowaniem na zasadach ogólnych i stanowi najbardziej popularny sposób rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych.

Skala podatkowa oparta jest na progresji – im wyższy dochód, tym wyższy podatek do zapłaty. System przewiduje dwa progi:
– pierwszy próg: do 85 258 zł – 17% (- kwota zmniejszająca podatek)

– drugi próg: powyżej 85 258 zł – 14 539,76 zł podatku (+32% nadwyżki – kwota zmniejszająca podatek).

Osoby z pierwszego progu podatkowego mają obowiązek comiesięcznego wpłacania zaliczki na podatek dochodowy, w wysokości 17%. Zazwyczaj odprowadzaniem składek zajmuje się pracodawca, chyba że prowadzimy działalność i rozliczamy się na zasadach ogólnych – wtedy sami musimy wpłacić zaliczkę. Podczas składania corocznej deklaracji podatkowej, tak zwanego zeznania podatkowego, urząd skarbowy weryfikuje czy część zaliczek zostanie zwrócona na rzecz podatnika, czy będzie on zobligowany do dokonania dopłaty.

Co istotne, osoby, które nie przekroczą progu 8 000 (kwoty wolnej od podatku) zł dochodu w danym roku są całkowicie zwolnione z obowiązku odprowadzenia podatku.

Formy prowadzenia księgowości

Zakładając własną działalność przedsiębiorca musi nie tyko zastanowić się nad jej rodzajem, czy to będzie np. jednoosobowa działalność gospodarcza czy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ale także sprawdzić jaką formę prowadzenia księgowości będzie musiał stosować.

Wybór formy księgowej jest uregulowany prawnie i w tym przypadku przedsiębiorca nie ma zbyt dużego manewru.

Wyróżniamy dwie główne formy prowadzenia księgowości:
a) pełna księgowość,
b) uproszczona księgowość (księga przychodów i rozchodów, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, karta podatkowa).

PEŁNA KSIĘGOWOŚĆ
Do prowadzenia pełnej księgowości zobligowane są np. spółki osobowe i kapitałowe, w tym najpopularniejsza spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Tą formę księgową muszą stosować również przedsiębiorstwa, w których przychody za poprzedni rok przekroczyły kwotę 1,2 mln euro.

Pełna księgowość stanowi bardzo rozbudowany i precyzyjny system ewidencji operacji gospodarczych, dając jednocześnie rzetelny i jasny obraz sytuacji finansowej firmy.

UPROSZCZONA KSIĘGOWOŚĆ
Stosowana jest w jednoosobowych działalnościach gospodarczych, spółkach cywilnych lub jawnych osób fizycznych oraz w spółkach partnerskich.

Cechą charakterystyczna uproszczonej księgowości są proste sposoby obliczania podatku.

  • Księga przychodów i rozchodów – podatek płacony jest od osiągniętego dochodu (różnica pomiędzy przychodami a kosztami).
  • Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – podatek płacony jest od przychodu w określonej stawce.
  • Karta podatkowa – wysokość podatku ustalana jest indywidualnie na podstawie rodzaju działalności, liczby pracowników czy liczby mieszkańców miejscowości, w której prowadzona jest firma.
Przewiń do góry