dokumenty w księgowości

Porównywanie sprawozdań finansowych przedsiębiorstw: jakie narzędzia i metody są najskuteczniejsze?

Sprawozdania finansowe są kluczowym narzędziem, które pozwalają na analizę i porównywanie wyników finansowych przedsiębiorstw. Porównywanie sprawozdań finansowych jest szczególnie ważne dla inwestorów, analityków finansowych, a także dla samych przedsiębiorstw, które chcą ocenić swoją wydajność w porównaniu z konkurencją. W tym artykule przedstawimy narzędzia i metody, które są najskuteczniejsze w porównywaniu sprawozdań finansowych.

Analiza wskaźnikowa

Analiza wskaźnikowa jest jednym z najczęściej stosowanych narzędzi w porównywaniu sprawozdań finansowych przedsiębiorstw. Polega na obliczeniu różnych wskaźników, które pozwalają na ocenę różnych aspektów sytuacji finansowej przedsiębiorstwa. Wskaźniki te obejmują między innymi wskaźnik płynności, wskaźnik zadłużenia, wskaźnik rentowności czy wskaźnik efektywności. Analiza wskaźnikowa pozwala na porównanie wyników finansowych przedsiębiorstw w czasie oraz w stosunku do konkurencji.

Analiza trendów

Analiza trendów polega na porównaniu wyników finansowych przedsiębiorstwa w okresie kilku lat. Pozwala to na ocenę zmian w wynikach finansowych w czasie oraz na prognozowanie przyszłych wyników. Analiza trendów jest szczególnie przydatna w przypadku przedsiębiorstw, które działają w branżach o dużej zmienności lub w branżach, gdzie trendy rynkowe są kluczowe dla wydajności finansowej.

Analiza porównawcza

Analiza porównawcza polega na porównaniu wyników finansowych przedsiębiorstw z konkurencją lub z innymi przedsiębiorstwami w branży. Pozwala to na ocenę, czy przedsiębiorstwo jest bardziej czy mniej wydajne niż konkurencja oraz na identyfikację mocnych i słabych stron przedsiębiorstwa w porównaniu z innymi graczami na rynku.

Analiza czynników ryzyka

Analiza czynników ryzyka polega na identyfikacji czynników, które mogą wpłynąć na wyniki finansowe przedsiębiorstwa. Obejmuje ona ocenę zarówno czynników wewnętrznych (np. polityki finansowej przedsiębiorstwa), jak i czynników zewnętrznych (np. zmiany w otoczeniu gospodarczym). Analiza czynników ryzyka pozwala na identyfikację zagrożeń dla wyników finansowych przedsiębiorstwa oraz na opracowanie strategii zarządzania ryzykiem.

Analiza porównawcza branży

Analiza porównawcza branży polega na porównaniu wyników finansowych przedsiębiorstwa z innymi przedsiębiorstwami działającymi w tej samej branży. Pozwala to na ocenę, czy przedsiębiorstwo osiąga wyniki finansowe na poziomie przeciętnym czy powyżej średniej branżowej. Analiza porównawcza branży pozwala na identyfikację najlepszych praktyk w branży oraz na ustalenie, jakie cele finansowe powinno sobie stawiać przedsiębiorstwo.

Wszystkie te narzędzia i metody są skuteczne w porównywaniu sprawozdań finansowych przedsiębiorstw. Wybór konkretnych narzędzi i metod zależy jednak od celów analizy i specyfiki przedsiębiorstwa oraz branży, w której działa. Ważne jest również uwzględnienie kontekstu, w którym przedsiębiorstwo działa, takiego jak zmiany na rynku czy trendów w branży. Porównywanie sprawozdań finansowych jest kluczowe dla podejmowania racjonalnych decyzji biznesowych i inwestycyjnych, dlatego warto wykorzystywać różne narzędzia i metody, aby uzyskać pełny obraz sytuacji finansowej przedsiębiorstwa.

 

Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą sporządzenia i złożenia sprawozdania finansowego.

Sprawozdania finansowe a ocena ryzyka inwestycyjnego: jakie wskaźniki warto wziąć pod uwagę?

Inwestując w dane przedsiębiorstwo, zawsze bierzemy pod uwagę ryzyko związane z tą inwestycją. Aby ocenić poziom ryzyka, warto wziąć pod uwagę różne wskaźniki, które pozwolą nam lepiej zrozumieć sytuację finansową oraz perspektywy rozwoju przedsiębiorstwa. Poniżej przedstawiamy kilka wskaźników, które mogą być przydatne przy ocenie ryzyka inwestycyjnego na podstawie sprawozdania finansowego.

Jakie wskaźniki warto wziąć pod uwagę?

Stosunek kapitału własnego do zobowiązań

Jednym z ważniejszych wskaźników, który może pomóc nam ocenić ryzyko inwestycyjne, jest stosunek kapitału własnego do zobowiązań. Im większy jest ten stosunek, tym lepiej, ponieważ oznacza to, że przedsiębiorstwo ma więcej własnych środków finansowych i jest mniej zależne od zewnętrznych źródeł finansowania. Wysoki stosunek kapitału własnego do zobowiązań może być oznaką większej stabilności finansowej przedsiębiorstwa i niższego ryzyka inwestycyjnego.

Rentowność

Kolejnym ważnym wskaźnikiem jest rentowność, czyli zdolność przedsiębiorstwa do generowania zysków. Możemy wyróżnić kilka rodzajów rentowności, takich jak:

➥ Rentowność sprzedaży: stosunek zysku do przychodów ze sprzedaży
➥ Rentowność kapitału własnego: stosunek zysku do kapitału własnego
➥ Rentowność aktywów: stosunek zysku do aktywów trwałych

Im wyższa rentowność, tym lepiej dla inwestora, ponieważ oznacza to, że przedsiębiorstwo jest w stanie efektywnie wykorzystywać swoje zasoby i generować zyski. Niska rentowność może być sygnałem problemów związanych z działalnością przedsiębiorstwa i wyższym ryzykiem inwestycyjnym.

Przepływy pieniężne

Analiza przepływów pieniężnych może również pomóc nam ocenić ryzyko inwestycyjne. Przepływy pieniężne pokazują, skąd przedsiębiorstwo czerpie środki finansowe oraz na co je wydaje. Jeśli przedsiębiorstwo generuje dodatnie przepływy pieniężne z działalności operacyjnej, oznacza to, że jest w stanie zaspokajać swoje bieżące potrzeby finansowe z własnej działalności. Jeśli natomiast przepływy pieniężne są ujemne lub niskie, może to świadczyć o trudnościach finansowych przedsiębiorstwa i wyższym ryzyku inwestycyjnym.

Podsumowując, przy ocenie ryzyka inwestycyjnego na podstawie sprawozdania finansowego warto wziąć pod uwagę takie wskaźniki jak stosunek kapitału własnego do zobowiązań, rentowność oraz przepływy pieniężne. Dzięki temu będziemy w stanie lepiej zrozumieć sytuację finansową oraz perspektywy rozwoju przedsiębiorstwa i podjąć odpowiednie decyzje inwestycyjne.

 

 

Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą sporządzenia i złożenia sprawozdania finansowego.

Regulacje prawne nadgodzin w pracy

W wielu przypadkach pracownicy pracują więcej niż wynosi ich dobowy wymiar pracy. Przepisy prawne dokładnie reguluję sytuacje, które pozwalają na pracę po podstawowych godzinach. Jakie obowiązki w tym zakresie ma pracodawca? O czym powinni wiedzieć pracownicy pracujący po godzinach?

Czym są nadgodziny?

Przepisy prawne jasno określają, że nadgodziny to praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także praca wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu czasu pracy, stanowi pracę w godzinach nadliczbowych.

Czy obowiązują limity godzin nadliczbowych?

Pracodawcy powinni przestrzegać regulacji w zakresie limitów godzin nadliczbowych:

  • dzienny czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie może być większy niż 13h
  • tygodniowy czas pracy nie powinien przekraczać 48h łącznie z nadgodzinami
  • suma godzin nadliczbowych w ciągu roku nie powinna przekroczyć 150

Jakie powody pracy w godzinach nadliczbowych reguluje Kodeks Pracy?

  • prowadzenie akcji ratownicznej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska
  • usunięcie awarii w miejscu pracy
  • szczególne potrzeby pracodawcy (np. nieprawidłowa organizacja pracy z powodu nieobecności wielu pracowników).

Jaka grupa pracowników nie może pracować w godzinach nadliczbowych?

W skład tej grupy wchodzą m.in.:

  • kobiety w ciąży
  • pracownicy młodociani
  • pracownicy sprawujący opiekę nad dzieckiem do 4 roku życia (bez wyrażenia zgody pracownika na pracę w godzinach nadliczbowych)
  • pracownicy niepełnosprawni
  • pracownicy na stanowiskach wpływających na zdrowie w sposób szkodliwy

 

 

Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą obsługi kadrowo-płacowej.

Badanie sprawozdania finansowego

Jednym z obowiązków wiążących się z prowadzeniem ksiąg rachunkowych jest konieczność sporządzania i składania sprawozdania finansowego, stanowiącego dokument przedstawiający sytuację finansową i wyniki majątkowe firmy w danym roku obrachunkowym.

Kto ma obowiązek badać sprawozdanie finansowe?

Nie wszystkie podmioty biorące udział w obrocie gospodarczym mają obowiązek sporządzać i składać sprawozdania finansowe. Nie wszystkie też muszą przygotowany dokument poddawać badaniu. Istnieje wąska grupa jednostek gospodarczych, na które przepisy prawa nakładają konieczność poddania rocznego sprawozdania dodatkowej weryfikacji. Są to miedzy innymi:

  • jednosteki sektora finansowego tj. banki, ubezpieczyciele, oddziały instytucji kredytowych czy spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe.
  • podmioty działających na podstawie przepisów:
    – o obrocie papierami wartościowymi,
    – o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych
  • spółki akcyjne,
  • jednostki spełniające co najmniej dwa z poniższych warunków:
    – średnioroczne zatrudnienie w przeliczeniu na pełne etat: 50 osób
    – suma aktywów bilansu na koniec roku obrotowego: 2 500 000 euro,
    – przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów oraz operacji finansowych: 5 000 000 euro.

Na czym polega badanie sprawozdania finansowego?

Usługa biegłego rewidenta polegająca na badaniu sprawozdania finansowego polega na:

  • weryfikacji danych finansowych i analizie funkcjonowania firmy w kontekście międzynarodowych standardów,
  • ocenie obszarów ryzyka podatkowego, gospodarczego czy też finansowego,
  • doradztwie obejmującym udzielenie wskazówek dotyczących rozwiązania wykrytych problemów,
  • sprawdzeniu przygotowanych dokumentów składających się na sprawozdanie finansowe.

 

Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą sporządzenia i złożenia sprawozdania finansowego.

Zmiana wymiaru urlopu wypoczynkowego

Urlop wypoczynkowy pracownika stanowi jedno z wielu praw pracowniczych. Kodeks pracy określa wszelkie zasady i regulacje, które go dotyczą. Pracodawca lub firmowa księgowa w związku z urlopami pracowników musi dopełnić kilku obowiązków w przeciwnym razie może zostać pociągnięty do odpowiedzialności.

Urlop wypoczynkowy z definicji to coroczne i nieprzerwane zwolnienie od obowiązku świadczenia pracy na rzecz pracodawcy. Jego celem jest odpoczynek i regeneracja sił pracownika. Pracownik za czas urlopu zachowuje wynagrodzenie. Urlopu tego nie można się zrzec.

W Kodeksie Pracy zostały określone wymiary urlopu wypoczynkowego:

  • 20 dni dla pracowników zatrudnionego krócej niż 10 lat na umowę o pracę,
  • 26 dla pracownika zatrudnionego co najmniej 10 lat ( tutaj wlicza się okres trwania nauki ostatniej szkoły).

Bardzo ważną kwestią jest konieczność zaktualizowania “informacji o warunkach zatrudnienia” pracownikowi, któremu zmienił się wymiar przysługującego urlopu. Pracodawca powinien zrobić to w ciągu 1 miesiąca od zmiany. Dla przypomnienia, warunki zatrudnienia to dokument, który pracodawca w ciągu 7 dni od podpisania umowy o pracę powinien dołączyć pracownikowi. Dokument ten jest zbiorem wszystkich warunków związanych z zatrudnieniem np. termin wypłaty wynagrodzenia, normy czasu pracy, okresy wypowiedzenia umowy itp.

Puste faktury – czym są, co grozi za posługiwanie się nimi

Pusta faktura, nazywana również fikcyjną, to dokument odzwierciedlający zdarzenie, które w rzeczywistości nie miało miejsca. Stanowi ona dowód księgowy operacji, której nie zrealizowano – dostawy towaru, sprzedaży produktów czy realizacji usług. Puste faktury dzieli się na 3 grupy:

  • faktura wystawiony w celu udokumentowania transakcji, które nie została zrealizowana i nie ma najmniejszego związku z dostawą towarów czy świadczeniem usług ani przez podmiot wystawiający, ani przez jakikolwiek inny,
  • faktura dokumentuje realną faktyczną transakcję, ale usługodawcą nie jest podmiot wystawiający fakturę,
  • faktura dokumentująca transakcję, która miała miejsce ale wystawiana jest przez firmanta aby zataić, kto był faktycznym realizatorem usług czy sprzedawcą.

Kwestia fikcyjnych faktur regulowana jest przez przepisy ustawy o VAT. Przepisy jasno wskazują jakie konsekwencje wynikają z wystawiania lub posługiwania się pustą fakturą – kara grzywny do 720 stawek dziennych, a nawet kara pozbawienia wolności na rok lub więcej.
Aby uniknąć kary należy wystawić zerującą fakturę korygującą.

Przewiń do góry